ประมาณว่ามีเรื่องร้ายแรงกระทบจิตใจ หรือเรื่องที่แบบ เข้ามา ละอยู่ๆตัวเองก็เศร้าไม่หยุด เคว้ง ร้องไห้ หรือรู้สึกผิด
คือที่ตั้งเพราะอยากระบายด้วยแหล่ะ เพราะเหมือนว่าช่วงนี้เราซึมๆ เหงาๆแปลกๆ
คือเราไม่แน่ใจว่ามันมาจากสาเหตุใดบ้าง แต่เราลองมาคิดๆดูเหตุการณ์ ว่าตั้งแต่ตอนไหน
ทำให้เราเป็น
คือเรารู้สึกว่า ตั้งแต่ที่เราเลิกกับแฟน มันทำให้เรารู้สึกว่า เราทำอะไรเองไม่ได้ ดูกลัวคน กลัวทุกอย่าง
ช่วงแรกๆที่เลิกกัน กลัวความมืดค่ะ5555 บ้าไปแล้ว กลัวไมวะ แบบกลัวการกลับบ้านดึก กลัวตอนกลางคืนไรงี้อะค่ะ
ทั้งๆที่เมื่อก่อนชอบไปเที่ยวดึกๆ คือมันหลายอย่างมาก เพราะจริงๆเราเหมือนเป็นเด็กที่พ่อแม่ไม่ค่อยปล่อย ไม่เปิดโลก
เราเหมือนอยู่ในกะลาอะค่ะ พอคบกับคนที่ผ่านมา รุ้สีกว่าเค้าพาเราทำอะไรหลายๆอย่างเลย พอไม่มีเค้า
เหมือนเราจะเป็นง่อย5555 อันนี้แค่ส่วนหนึ่งนะคะ มันรู้สึกเคว้งๆตั้งแต่ตอนนั้น ก็ผ่านมา8เดือนแล้วที่เลิกกัน
มันก็พอสมควรที่เค้าน่าจะมรคนใหม่ได้แล้ว แต่เรายังรู้สีกเหมือน เพิ่งผ่านมา2-3เดือนเอง งงมาก และเค้าก็มีแฟนใหม่แล้วด้วย
มันทำให้เราเพ้อๆ ร้องไห้ทุกคืน เราก็งงว่าทำไมถึงเป็นขั้นนี้ ปกติอาทิตย์กว่าๆเราหายเศร้านะ แต่กับคนนี้คือเราเป็นบ้ามาก
แต่เราอะ ทิ้งเค้าไปเอง เราเลยแบบ เออสมน้ำหน้าตัวเอง โทษใครไม่ได้ ร้องไห้ก็ร้องไห้เพราะตัวเอง เสียคนดีไป
และเราไม่สามารถคุยกับใครได้เลย กำแพงสูงมาก เหงา แต่ไม่อยากมีแฟน เหงาแบบ สามารถหาไรทำได้แบบไม่ต้องแคร์ใคร
แต่ตอนนี้ อยู่ๆเราก็รู้สึก เงียบๆ เงียบมาก เคว้งมาก วันๆเอาแต่เรียน ทำการบ้านส่ง คณะที่เราเรียน งานเยอะมากค่ะ
เราก้เลยเหมือนอยากหาคนที่คุยแล้วสบายใจ แต่ไม่ได้อยากมีแฟนนะคะ ไม่พร้อม แต่เราก็ไม่รู้จะเรียกว่าไร
เราก็เลยคิดว่าอยากหาอะไรเลี้ยงค่ะ (อันนี้เริ่มเข้าเรื่องแล้ว ก่อนหน้านี้เกริ่น5555)เราไม่เคยเลี้ยงสัตว์อะไรเลยนะคะ เราเลยหาแมวเลี้ยงค่ะ มีคนในเฟสเค้าหาบ้านให้น้องแมวพอดี เราเลยสนใจ แล้วก็ถึงวันไปเอาแมว คือเราเห่อมาก เราเพ้อฝันจะเอาอย่างนี้ๆ เลี้ยงดีๆ ตั้งชื่อแบบนี้ๆ
แต่พอกลับมาบ้าน เราโดนแม่ว่าค่ะ คือเราอะรู้สึกว่าเค้าไม่ให้ คือเรารู้ว่าทางบ้านไม่ชอบอยุ่แล้วค่ะ แต่เราเคยปรี๊ดแตก
(อารมณ์เหมือนเด็กเก็บกด ใส่เขาไปไม่นาน ละก่อนหน้านี้ เค้าก็เห็นรอยสักเรา เค้าก็แค่บ่นๆแต่ไม่ได้ว่าไร)
เราเลยคิดว่า เอาแมวมา ควจะแค่บ่นๆ แต่ไม่ได้ว่าไร แต่กลับกันค่ะ คือมันแย่มาก แย่เหมือนเราไปทำไม่ดีมา
เค้าไม่ฟังอะไรเลยค่ะ คือทุกครั้งที่ทะเลาะ เค้าชอบโวยวาย ไม่ให้เราพูดอะค่ะ เสียงดัง และำม่มมีเหตุผล
บอกแต่ว่า เอาไปคืนเขาเลยนะๆๆๆๆๆๆ บอกแบบนีเตลอด เลือกเอาจะเรียนหรือจะเลี้ยงแมว แม่จะไม่ให้ไปเรียน
ไม่ให้เงินไปเรียน บลาๆ แบบ เอ้า เกี่ยวไรกัน เราเครียดเรื่องเรียนตลอด เพราะงานเยอะจริง และทำการบ้านทุกวัน
แต่อยุ่ๆจะเอาเรียนกับแมวมาอ้าง เราก็งง เราร้องไห้ แบบร้องหนักที่สุด มันรู้สึกเราเริ่มเอาความกดกัน อึดอัด เศร้าทุกเรื่องมาแรวมกัน
แล้วหลังจากนั้นเราแบกแมวไปมา ไปห้องเพื่อน กลับบ้าน คือเราตัวระบมไปหมด สงสารแมว เรารุ้สีกแย่แบบ แย่ที่สุด แบบ แย่จนมันเหมือนอยากจะตายอะค่ะ
รวมๆคือเหมือน เศร้า แล้วไม่มีใครเข้าใจ เราเลยชอบคิดว่า ถ้าเรามีแฟนอยู่ แฟนจะเข้าใจเรา แต่เราเหมือนไม่มีใคร ครอบครัวยังไม่เข้าใจเลย
สรุป เราก็เลยเอาแมวไปให้อีกคน ทั้งๆที่เราเอามาจากอีกคน มันเหมือนเราทำผิดมากๆ ไม่มีความรับผิดชอบ
จากนั้นกลับมากบ้าน เรารู้สึกว่ามันไม่ได้โล่งเลยนะคะ คือครอบครัวเราเค้าโล่ง ไม่พูดถึงเลย เหมือนไม่เห็นแมวอยู่ ก็แอบรู้สึกดี
แต่เราอะรู้สึกแย่ เพื่อนก็บอกให้เราแบกกลับบ้านไปสุ้กับแม่ เรารู้สีกกดดัน อึดอัด มันรู้สึกว่า มันไม่ได้ ยังไงก็ทำไม่ได้ เรามันคนละพ่อแม่กัน ยังไงพ่อแม่เราก็ไม่เข้าใจเหมือนพ่อแม่ดพื่อนหรอก นั่นแหล่ะ จาดนั้นเราเคว้งมาก เคว้งกว่าเดิม เศร้าแบบเศร้ามาก เหงามาก มันเหมือนออาาการเดิมมันเพิ่มคูณสอง
เราเหมือนมีปมอะไรซักอย่าง แล้วจริงๆเราเป็นคนตลกมากกกก เป็นที่รักของคนอื่น บางคนชอบที่เราคุย ที่เราเล่น เพราะเรานี่ตัวปั่นเลย แบบเน้นฮา
แต่ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนเราไกลจากแต่ก่อนมากเยอะค่อยข้างสมควร เราว่าเราปั่น เล่นมุขได้มากกว่านี้ ตอนนี้พิม55ยังดูฝืนเลย
ใครเคยมีเรื่องที่ทำให้ตัวเรานั้น เปลี่ยนไปจากเดิมที่ไม่ใช่ตัวเองบ้าง?
คือที่ตั้งเพราะอยากระบายด้วยแหล่ะ เพราะเหมือนว่าช่วงนี้เราซึมๆ เหงาๆแปลกๆ
คือเราไม่แน่ใจว่ามันมาจากสาเหตุใดบ้าง แต่เราลองมาคิดๆดูเหตุการณ์ ว่าตั้งแต่ตอนไหน
ทำให้เราเป็น
คือเรารู้สึกว่า ตั้งแต่ที่เราเลิกกับแฟน มันทำให้เรารู้สึกว่า เราทำอะไรเองไม่ได้ ดูกลัวคน กลัวทุกอย่าง
ช่วงแรกๆที่เลิกกัน กลัวความมืดค่ะ5555 บ้าไปแล้ว กลัวไมวะ แบบกลัวการกลับบ้านดึก กลัวตอนกลางคืนไรงี้อะค่ะ
ทั้งๆที่เมื่อก่อนชอบไปเที่ยวดึกๆ คือมันหลายอย่างมาก เพราะจริงๆเราเหมือนเป็นเด็กที่พ่อแม่ไม่ค่อยปล่อย ไม่เปิดโลก
เราเหมือนอยู่ในกะลาอะค่ะ พอคบกับคนที่ผ่านมา รุ้สีกว่าเค้าพาเราทำอะไรหลายๆอย่างเลย พอไม่มีเค้า
เหมือนเราจะเป็นง่อย5555 อันนี้แค่ส่วนหนึ่งนะคะ มันรู้สึกเคว้งๆตั้งแต่ตอนนั้น ก็ผ่านมา8เดือนแล้วที่เลิกกัน
มันก็พอสมควรที่เค้าน่าจะมรคนใหม่ได้แล้ว แต่เรายังรู้สีกเหมือน เพิ่งผ่านมา2-3เดือนเอง งงมาก และเค้าก็มีแฟนใหม่แล้วด้วย
มันทำให้เราเพ้อๆ ร้องไห้ทุกคืน เราก็งงว่าทำไมถึงเป็นขั้นนี้ ปกติอาทิตย์กว่าๆเราหายเศร้านะ แต่กับคนนี้คือเราเป็นบ้ามาก
แต่เราอะ ทิ้งเค้าไปเอง เราเลยแบบ เออสมน้ำหน้าตัวเอง โทษใครไม่ได้ ร้องไห้ก็ร้องไห้เพราะตัวเอง เสียคนดีไป
และเราไม่สามารถคุยกับใครได้เลย กำแพงสูงมาก เหงา แต่ไม่อยากมีแฟน เหงาแบบ สามารถหาไรทำได้แบบไม่ต้องแคร์ใคร
แต่ตอนนี้ อยู่ๆเราก็รู้สึก เงียบๆ เงียบมาก เคว้งมาก วันๆเอาแต่เรียน ทำการบ้านส่ง คณะที่เราเรียน งานเยอะมากค่ะ
เราก้เลยเหมือนอยากหาคนที่คุยแล้วสบายใจ แต่ไม่ได้อยากมีแฟนนะคะ ไม่พร้อม แต่เราก็ไม่รู้จะเรียกว่าไร
เราก็เลยคิดว่าอยากหาอะไรเลี้ยงค่ะ (อันนี้เริ่มเข้าเรื่องแล้ว ก่อนหน้านี้เกริ่น5555)เราไม่เคยเลี้ยงสัตว์อะไรเลยนะคะ เราเลยหาแมวเลี้ยงค่ะ มีคนในเฟสเค้าหาบ้านให้น้องแมวพอดี เราเลยสนใจ แล้วก็ถึงวันไปเอาแมว คือเราเห่อมาก เราเพ้อฝันจะเอาอย่างนี้ๆ เลี้ยงดีๆ ตั้งชื่อแบบนี้ๆ
แต่พอกลับมาบ้าน เราโดนแม่ว่าค่ะ คือเราอะรู้สึกว่าเค้าไม่ให้ คือเรารู้ว่าทางบ้านไม่ชอบอยุ่แล้วค่ะ แต่เราเคยปรี๊ดแตก
(อารมณ์เหมือนเด็กเก็บกด ใส่เขาไปไม่นาน ละก่อนหน้านี้ เค้าก็เห็นรอยสักเรา เค้าก็แค่บ่นๆแต่ไม่ได้ว่าไร)
เราเลยคิดว่า เอาแมวมา ควจะแค่บ่นๆ แต่ไม่ได้ว่าไร แต่กลับกันค่ะ คือมันแย่มาก แย่เหมือนเราไปทำไม่ดีมา
เค้าไม่ฟังอะไรเลยค่ะ คือทุกครั้งที่ทะเลาะ เค้าชอบโวยวาย ไม่ให้เราพูดอะค่ะ เสียงดัง และำม่มมีเหตุผล
บอกแต่ว่า เอาไปคืนเขาเลยนะๆๆๆๆๆๆ บอกแบบนีเตลอด เลือกเอาจะเรียนหรือจะเลี้ยงแมว แม่จะไม่ให้ไปเรียน
ไม่ให้เงินไปเรียน บลาๆ แบบ เอ้า เกี่ยวไรกัน เราเครียดเรื่องเรียนตลอด เพราะงานเยอะจริง และทำการบ้านทุกวัน
แต่อยุ่ๆจะเอาเรียนกับแมวมาอ้าง เราก็งง เราร้องไห้ แบบร้องหนักที่สุด มันรู้สึกเราเริ่มเอาความกดกัน อึดอัด เศร้าทุกเรื่องมาแรวมกัน
แล้วหลังจากนั้นเราแบกแมวไปมา ไปห้องเพื่อน กลับบ้าน คือเราตัวระบมไปหมด สงสารแมว เรารุ้สีกแย่แบบ แย่ที่สุด แบบ แย่จนมันเหมือนอยากจะตายอะค่ะ
รวมๆคือเหมือน เศร้า แล้วไม่มีใครเข้าใจ เราเลยชอบคิดว่า ถ้าเรามีแฟนอยู่ แฟนจะเข้าใจเรา แต่เราเหมือนไม่มีใคร ครอบครัวยังไม่เข้าใจเลย
สรุป เราก็เลยเอาแมวไปให้อีกคน ทั้งๆที่เราเอามาจากอีกคน มันเหมือนเราทำผิดมากๆ ไม่มีความรับผิดชอบ
จากนั้นกลับมากบ้าน เรารู้สึกว่ามันไม่ได้โล่งเลยนะคะ คือครอบครัวเราเค้าโล่ง ไม่พูดถึงเลย เหมือนไม่เห็นแมวอยู่ ก็แอบรู้สึกดี
แต่เราอะรู้สึกแย่ เพื่อนก็บอกให้เราแบกกลับบ้านไปสุ้กับแม่ เรารู้สีกกดดัน อึดอัด มันรู้สึกว่า มันไม่ได้ ยังไงก็ทำไม่ได้ เรามันคนละพ่อแม่กัน ยังไงพ่อแม่เราก็ไม่เข้าใจเหมือนพ่อแม่ดพื่อนหรอก นั่นแหล่ะ จาดนั้นเราเคว้งมาก เคว้งกว่าเดิม เศร้าแบบเศร้ามาก เหงามาก มันเหมือนออาาการเดิมมันเพิ่มคูณสอง
เราเหมือนมีปมอะไรซักอย่าง แล้วจริงๆเราเป็นคนตลกมากกกก เป็นที่รักของคนอื่น บางคนชอบที่เราคุย ที่เราเล่น เพราะเรานี่ตัวปั่นเลย แบบเน้นฮา
แต่ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนเราไกลจากแต่ก่อนมากเยอะค่อยข้างสมควร เราว่าเราปั่น เล่นมุขได้มากกว่านี้ ตอนนี้พิม55ยังดูฝืนเลย